Grypa. Wirusy i szczepienia
Grypa znana jest od starożytności, ale nadal groźna pomimo postępu medycyny. Chorujemy na nią kilkakrotnie, nie uzyskując odporności, tak jak w przypadku wielu innych zakaźnych chorób. Walka z nią oznacza podejmowanie coraz to nowych zadań. A winowajcą jest wirus powodujący chorobę. Wirus grypy wyizolowany został w latach 30-tych poprzedniego wieku.
Wyszczególniono gatunki wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie tylko dla człowieka; wirus A atakuje człowieka, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z tych 3 wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, wręcz marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy albo nieznaczne objawy tej choroby, głównie wśród dzieci.
Typy A i B wywołują natomiast zachorowania na dużą i wielką skalę: A odpowiada za pandemie powtarzające się przeważnie co kilkanaście lub kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące około co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich rodzajów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze skutki ma natomiast skok antygenowy przypisywany wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, by jednak szczepić się co roku. Co najmniej po to, żeby ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się nieomalże w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w następnym sezonie epidemicznym.
Wyszczególniono gatunki wirusów grypy: A, B, C. Dwa z nich, B i C, są groźnie tylko dla człowieka; wirus A atakuje człowieka, inne ssaki, a nawet ptactwo. Z tych 3 wirusów typ C uznawany jest za najłagodniejszy, najmniej groźny, wręcz marginalny. Jego „dziełem” są poronne postaci grypy albo nieznaczne objawy tej choroby, głównie wśród dzieci.
Typy A i B wywołują natomiast zachorowania na dużą i wielką skalę: A odpowiada za pandemie powtarzające się przeważnie co kilkanaście lub kilkadziesiąt lat, wirusowi B przypisuje się zaś sezonowe, duże epidemie występujące około co trzy lata.
Zmienność antygenową wirusów wszystkich rodzajów warunkuje tzw. przesunięcie antygenowe, czyli zjawisko spontanicznych mutacji. Znacznie poważniejsze skutki ma natomiast skok antygenowy przypisywany wirusom A.
Coraz częściej mówi się o tym, by jednak szczepić się co roku. Co najmniej po to, żeby ograniczyć liczbę groźnych powikłań. Szczepionki przeciw grypie są sezonowe, jak moda. Szczepy wirusa użyte do ich wytworzenia dzięki zastosowaniu najnowszych technik biologii molekularnej okazują się nieomalże w 100 proc. zgodne z tymi, które pojawiają się w następnym sezonie epidemicznym.
Adres www: http://7.145.43.224
