Podatność na cukrzycę
Dzisiejsza biotechnologia wykazuje, że podatność na cukrzycę typu 1 i 2 jest dziedziczna. Wydaje się jednakże, że nawet u tych, którzy odziedziczą skłonność do cukrzycy typu 1 konieczny jest czynnik środowiskowy któremu może zapobiec insulinoterapia. Typ 1 jest wywoływany poprzez oczywiste infekcje (przede wszystkim wirusowe) albo (u mniejszej grupy pacjentów), poprzez stres albo ekspozycję środowiskową (m.in. na leki i niektóre związki chemiczne). Jako możliwe czynniki środowiskowe podejrzewano wirusy czy białka mleka krowiego. Istnieją prywatne podatności genetyczne na bezsporne czynniki, które mogą wywołać cukrzycę, co powiązano z konkretnymi genotypami HLA. Całkiem możliwe, że za podatność odpowiada kilka genów. Poprzednio przejawiające się przypadki są zazwyczaj silniej uwarunkowane genetycznie - jeśli jedno spośród bliźniąt jednojajowych zachorowało przed 6 rokiem życia, drugie zachorowało w 60% przypadków. Gdy choroba objawiła się po 25 roku życia, rodzeństwo zachorowało tylko w pięć% przypadków. Mała część osób z cukrzycą rodzaju 1 posiada zmutowany gen, który jest przyczyną cukrzycy MODY.Typ 2 posiada silniejsze powiązanie z dziedziczeniem. Krewni pierwszego stopnia osoby chorej na cukrzycę typu 2 mają znacznie większe ryzyko powstania cukrzycy tego typu. Im więcej chorych krewnych się posiada, tym większe ryzyko. W przypadku wystąpienia choroby u jednego z bliźniąt jednojajowych, ryzyko wystąpienia u drugiego jest bliskie 100%. Jednymi z genów mających znaczenie dla rozwoju cukrzycy typu 2 są KCNJ11, który koduje kanał potasowy wysepek wrażliwy na ATP, Kir6.2 , a ponadto TCF7L2, który reguluje ekspresję genu proglukagonu a co za tym idzie produkcję peptydu przypominającego glukagon-1. Przy tym, dla samej otyłości (która jest osobnym czynnikiem ryzyka cukrzycy stylu 2) dziedziczenie ma duże znaczenie. Identycznie jak w typ
Adres www: http://217.109.230.79
