Celuloid Roberta Towne nader dobrze sprawdza się dodatkowo w charakterze melodramat. Reżyser odpowiednio odczytał prawo zaś wymieszał wszystkie składniki. Jest tu trochę humoru, gdy w scenach kłótni azali dość małych wojenek bohaterów w pierwszej połowie. Jest kilka uroczych momentów, np. podczas gdy Arturo uczy Camillę czytać. Są tudzież większe wzruszenia: trudne zbliżanie się bohaterów aż do siebie, sceptycyzm, co do tego, czy będą sumarycznie (w końcu to nie komedia romantyczna z zapewnionym happy endem) bądź przede wszystkim ostatnie sceny nawiązujące aż do najlepszych tradycji gatunku. Wprawdzie mamy tędy i pewne odwrócenie schematu: to nie dziewka jest niewinna, lecz chłopiec na posyłki. To mogłoby stanowić katastrofalne dla romantycznego wydźwięku historii, jednak na eudajmonia ano się nie stało - tak jak z powodu talentom Fante a Towne, kiedy natomiast świetnej roli Salmy Hayek. W ogóle aktorzy spisali się do perfekcji. Salma natomiast Colin Farrell stworzyli w istocie piękną kilka, a swoje postacie uczynili ludźmi spośród krwi natomiast trup, zaś nie manekinami z tanich romansideł. Bez zbędnego szarżowania, jakkolwiek nadzwyczaj wyraziste. Farrellowski Arturo jest za jednym zamachem uroczo niezdarny, kiedy i nieprzyjemnie brutalny oraz wojowniczy. Wszelako Camilla w wykonaniu Hayek do perfekcji oddaje osobowość postaci stworzonej przy użyciu Fante: to zagubiona tudzież krucha twór, która stara się znajdować się silna oraz nierzadko taką udaje