Po co mu to powiedziałam? De fakto nie umiem trzymać języka za zębami. Jestem z Krzyśkiem już tyle lat, a nie nauczyłam się jeszcze, że nie można zdradzać jego zamysłów nikomu, oprócz najbliższej rodziny. Tak się zaperzył, że nie mogłam się z nim porozumieć. W ogólności to jesteśmy dziwnym związkiem. Jakieś cztery lata temu kupiliśmy dwa mieszkania w bydgoszczy. Jedno dla mnie a drugie dla niego. Nie wiem czemu nie chcieliśmy razem mieszkać, ale tak było prawdopodobnie wygodniej. Pracowaliśmy w dwóch różnych końcach miasta i wydawało nam się lepszym wyjściem, żeby mieszkać oddzielnie. A przy tym stwierdziliśmy, że takie oddzielne życie, a spotykanie się tylko na wiele godzin w tygodniu znacznie odświeża związek. Tak także było do pewnego momentu. Staraliśmy się jak najwięcej czasu spędzać razem, niemniej jednak jakoś nie za każdym razem się to udawało. W końcu postanowiliśmy zamieszkać razem. Sprzedaliśmy te domu i kupiliśmy jedno większe. Na początku było fajnie. Planowaliśmy wspólną przyszłość i ogólnie rzecz biorąc, ale w końcu wszystko wzięło w łeb, gdy okazało się, że Krzysia ojciec jest bardzo chory i musi zamieszkać z nami. Krzysiek zaczął zamykać się w sobie i uciekać we własny świat.